Thailand Reisverslag: Chiang Rai Provincie
Dit reisverslag is onderdeel van een serie reisverhalen, allen gemaakt tijdens een lange reis van november 2007 tot mei 2009. |
> Terug naar Thailand
24-01-2008 Kramp! Daarmee wordt Yvonne vanochtend wakker. Zo'n erge kramp in haar nekspier dat bewegen zelfs onmogelijk is. Lastig, zeker als je een bus te halen hebt. Uiteindelijk lukt het met veel moeite en wat hulp van Peter toch om op te staan, maar we verwachten half dat we nu we zo laat zijn tot de plastic "bijzetstoeltjes" in de bus veroordeeld zullen zijn.

Een tuktuk brengt ons naar de grens aan de Mekong, waar we erg snel de nodige uitreisstempels in ons paspoort krijgen, om met de boot naar Thailand over te varen. De Thaise collega's zijn zo mogelijk nog makkelijker met het uitdelen van inreisstempels; we worden nauwelijks een blik waardig gekeurd.
Zodra we het Thaise Chiang Khong binnenlopen wanen we ons in het

25-01-2008 Behalve het zoeken van een betere slaapplek, met kussens i.p.v. stenen, en het updaten van de site, doen we vandaag niet zo veel.
> Chiang Saen
26-01-2008 Met de songthaew vertrekken we richting Chiang Saen, een eind verderop aan de Mekong. Als we bijna halverwege zijn wordt er ineens een scooter in de bak bijgehesen: een gevalletje pech onderweg. Het plan van de chauffeur verandert blijkbaar en in het volgende dorp blijft de scooter waar hij is, maar worden wij verzocht over te stappen op ander vervoer. Een uurtje later komen we dan toch aan en als we een relaxte kamer gevonden hebben gaan we even wat eten. Bij toeval komen we een aantal keren een Thais setje tegen dat ons uiteindelijk vraagt om met hun auto mee te gaan naar een tempel even buiten het stadje. Au en Faay (zo heten ze echt) wonen in Chiang Rai en we bezoeken samen nog wat oude tempels en het museum, voor zij weer op huis aan moeten.
> De Gouden Driehoek
27-01-2008 Op de scooter trekken we erop uit naar de "Golden Triangle", ooit het opiumparadijs van Azië, nu een grote toeristenkermis waar kinderen in klederdracht voor 5 Baht op de foto willen. Van hoog op een heuvel kijken we uit over het drielandenpunt, waar de Mekong duidelijk Laos van Birma en Thailand scheidt, om vervolgens weer verder te snorren naar Mae Sai.

De Doi Tung is een berg met geschiedenis. Op de grens met Birma hebben zich hier heel wat drugsoorlogen en -oorlogjes afgespeeld, maar tegenwoordig is het een oase van rust. De moeder van Koning Bhumibol heeft er haar villa gehad en zij heeft hier verschillende projecten opgezet om de locals te helpen bij het duurzaam gebruik van het land, in plaats van alles maar plat te branden voor de verbouw van opium. Via de veelkleurige landschappen, vaak dikbegroeid met allerlei soorten bomen, komen we bij

Na de tempel rijden we letterlijk over de grens met Birma, over een erg hooggelegen stuk weg. De vergezichten zijn fantastisch, maar de weg is bochtig en soms een heel stuk steiler dan Peter zou willen.

> Regen in Chiang Rai
28-01-2008 Regen! Met bakken komt het sinds de vroege ochtend uit de hemel vallen. We twijfelen nog even om lekker de hele dag binnen in onze kamer te blijven, maar besluiten dan toch de rugzakken weer op de rug te hijsen om te gaan kijken of het in Chiang Lai misschien droog is.
Tevergeefs, want ook in het door Westerlingen geheel ten onrechte als Chiang Rai uitgesproken stadje

's Avonds eten we met Au en Faay, waarmee we eerder in Chiang Saen op stap waren.
> Wat Rong Khun Chiang Rai

Met de bus gaan we nog naar de gloednieuwe Wat Rong Khun, een sprookjesachtige tempel, geheel in het wit. Het geheel is nog niet af en de voltooiing zal nog zeker 60 jaar duren. De ontwerper had het vast goed met Antoni Gaudi kunnen vinden.
Terug in de stad kijken we nog rond bij de Wat Phra Kaeo en vanaf de Doi Tung heuvel hebben we een mooi uitzicht op de heuvelachtige omgeving van Chiang Lai. (nee, je vergist je, écht niet Chiang Rai!)
> Mae Salong en Omgeving
30-01-2008 Om 8 uur Aziatische tijd (bijna half 9), stappen we met onze jonge chauffeur Bee in de auto. Hij blijkt een leuke vent en we vermaken ons wel met hem. In een uur tijd rijden we

Ban Lorcha is een dorp waar, met hulp van een organisatie, de Akha laten zien hoe zij leven en hun rituelen doen. Als we de dorpspoort gepasseerd zijn worden we getrakteerd op een welkomstdans (klik voor geluid) en al lopend door het dorp komen we nog wat dingen over deze stam aan de weet die we nog niet eerder hadden gezien of gehoord. Dat ondertussen het echte Akha leven gewoon doorgaat blijkt wel, als onder luid geschreeuw een varken (klik voor geluid) de berg af wordt getild, door twee mannen. Poten en snuit worden vastgebonden en klaarblijkelijk gaat het beest geslacht worden, maar dat wachten wij verder niet af.
We rijden verder naar de omgeving waar de Kuomintang, door de communisten verdreven uit thuisland China, jarenlang opium verbouwden en heroïne verhandelden. Tegenwoordig is de rust in Mae Salong en de omringende dorpjes op de grens met Birma wedergekeerd en is de opium vervangen door thee en andere producten. De weg er naartoe is steil en bochtig en we zijn erg blij dat we niet zelf hoeven te sturen, zeker omdat we ook nog eens links moeten rijden, een extra moeilijkheid. De uitzichten

Aangekomen in Mae Salong rijden we eerst het dorp weer uit, bijna loodrecht omhoog, naar de betrekkelijk nieuwe Princess Mother Pagoda. Als de enige andere toeristen verder gaan is de stilte hier sereen en we horen niks anders dan het ruisen van de bomen in de wind. We kunnen kilometers ver alle kanten uit kijken over het omringende berglandschap van Thailand en Birma, want in tegenstelling tot de afgelopen dagen is het extreem helder. Wat mooi!
Als we in Mae Salong een hapje gegeten hebben gaan we bij een guesthouse van één van de vele Chinezen informeren om te paard een aantal dorpjes te bezoeken. Onmiddellijk hebben we een kop Chinese thee voor onze neus staan, maar helaas gaat het paardrijden niet door. De paarden zijn al vertrokken om te grazen en het kost te veel tijd om ze te gaan zoeken, dus we bezoeken eerst nog een theeplantage. Lopend gaan we dan nog naar een Lisu-dorp, één van de minderheden hier in het noorden. Dat de modernisering ook hier toeslaat is aan alles te merken.

De middag loopt al tegen zijn eind als we door het prachtige landschap terugrijden naar Chiang Lai. Het licht is prachtig in de steeds lager zakkende zon en dik anderhalf uur later zijn we terug in het guesthouse.
> Verder naar Chiang Mai
31-01-2008 Al in alle vroegte staan we bepakt en bezakt op het busstation voor de bus naar Chiang Mai. De eerstvolgende twee blijken al uitverkocht, dus we kunnen pas een uur later weg. Mooi, dan hebben we nog even tijd voor een lekker ontbijtje.
De busrit vlot best snel, en na de stop halverwege de route nóg sneller. Onze chauffeur heeft blijkbaar wat te veel van het één of ander geslikt of anderszins genuttigd, want we razen ineens als een dolle stier over de weg. Alles halen we in en de lucht van verbrand rubber van de banden zegt genoeg. Bijna op twee wielen gaan we bergafwaartse bochten door en we twijfelen om te vragen om eruit te mogen. Maar ja... hoe dan de laatste 40 kilometer af te leggen...?! Stil blijven we dus maar zitten, gelukkig is het laatste stuk vlak en recht, maar we zijn blij als we d'r zijn.
Een fatsoenlijke kamer vinden voor een goeie prijs kost ons even, maar een uurtje later ploffen we neer in weer een nieuw bed. De rest van de dag luieren we nog wat aan, dus veel gebeurt er niet meer.
> Meer Info
Op onze Thailand info pagina is veel nuttige informatie te vinden over Thailand en neem ook eens een kijkje bij onze Chiang Rai foto's.